De Lege Plek

De lege plek is het verhaal van de perfecte diefstal. Thomas van Slobbe onteigende met eigen handen de lege plek; een plek waar de gehele mensheid het recht op bezit, het recht op bestemmen én het recht op ervaren is ontzegd. Met deze plek heeft Nederland weer een klein stukje wildheid terug, op een geheime plaats, volledig van de kaart. De Lege Plek geeft aanleiding tot fundamentele herbezinning op onze relatie met de natuur. Verschillende journalisten waren gefascineerd door het idee en weidden er paginagrote artikelen aan. Ook het debat rondom de uitgangspunten van het natuurbeleid in Nederland werd er door aangewakkerd: wie bepaalt wat er mag op een plek? Wie mag ervan genieten? Welke praktische consequenties zijn daaraan verbonden?

De Lege Plek diende daarmee als conceptuele en communicatieve basis van het project. Het conceptueel kader werd uitgewerkt in een door Thomas van Slobbe en Marius de Geus geschreven essay “Over de noodzaak van een Lege Plek”, met historische en actuele referenties en discussiestellingen. Communicatief werd het proces geagendeerd, versterkt en verbreed door het (door Thomas van Slobbe geschreven) “Dagboek van een lege plek” waarin de thematiek laagdrempelig en warmbloedig werd uitgewerkt. Dit boek is in reguliere boekwinkels te koop. Naar aanleiding van de presentatie van dit boek werd in het voorjaar van 2004 een symposium met prominente opinionleaders georganiseerd.